23 Şubat 2013 Cumartesi

sanal dünya yalan dünya

  Sanal dünya biraz farklı ben bunu yeni yeni anladım,kimisi atıp tutuyor,kimi hayalini yaşıyor.Kimisi yapıyor işi,kimisi yorumluyor,ben kendimin de içinde bulunduğu yorumlayanlara gülüyorum daha çok.Şimdi abla moda blogu açmış,giyinmiş resim çekmiş markalarını yazıyor,alta yorum,o kadar para o çantaya verilir mi?lan denyo o çantanın fiyatını kız mı belirledi almış takmış,alabilme gücü var diye senden özür mü dileyecek.Bir de şeyciler var aaaayyy her şeyinin markasını yazıyor,neden yazmasın,neden bu kadar korkuyor ki insanlar birilerinin kendi istediklerine sahip olmasından anlamıyorum.Ben insanlığımdan mesulum,param,güzelliğim,evim,arabam,kocam bana ait ayrıntılar,önce insanım,hayatımdaki şeyler olduğu şekilde hayatımda,beni ancak insanlığımla sorgulayabilirsiniz,sahip olduklarımla değil ki.

   Velhasıl bu benim düşüncem,mesela ben girerim bir arkadaşım ayyyyy ne güzel şuyun yazarım etrafımdan uyarı gelir ayy sende alırsın,yahu canım alırım da almamışım ne var söylesem.

    Hah bir de ota boka alınanlar,şaka yaparsın amannnn arkandan kıyametler kopar vay efendim acıyanlar mı,kızanlar mı,ben bu ozgesizevolmaz hesabını açtığımda oldu ig de kızmış bana yorum yazmış ozgesizevolmaz onu takip ediyormuş o da etmesinmiş,haydaaa tamam dersin iyice üste çıkarlar,rica edersin olmaz,vallahi en önemli kapatma nedenlerimdendir insanlar ekmeğini verdiğini sanıp bir eziyorlar alttan alttan ehhhh hadi canım yani.


   Bir de olmadığı bir insana bürünenler var onlar en fecisi,ben daha hiç tanışmadım öylesiyle,hayatında pürüz yok ablanın,sonra patlamalar oluyor,yahu pürüzsüz hayatı olan var mı allah aşkına sanki milyonlara hitap ediyorsun olsun olsun 5000 kişi takip etsin n'oldu bu kadar yalana dolana ne gerek var.


   Şimdi diyeceksin cumartesi günü,mis gibi hava seni mi gerdi,görünüşe göre germiş ki oğlanı uyutup yağdırmışım:)


  Haydi iyi haftasonları:)

                                al başını git diyeceksiniz madem beğenmiyorsun vallahi haklısınız:)
 

20 Şubat 2013 Çarşamba

Konuyu değiştirelim:)

  Minik,şirin istavritim yeni huylar çıkarttı sevmediği yemek oldu mu kusuyor efendim üzerinize afiyet.Böyle normal durduk yerde,görünce foş diye çıkıyor bir önceki öğün.

  Sürekli evde bir sahne ortamı,kitapları önce okuyoruz,sonra karakterlere bürünüp oynuyoruz,sonra bunu akşamüstü anneanneye sergiliyoruz.

  Bana ben Özlem'in(teyzesi) olacağını söyledi,sen bilirsin dedim bozuldu,kıskandırmak için yapmıştı galiba.
 
  Evde köpek asla olmaz anne diye sürekli bana öğüt veriyor durduk yerde,sürekli ama baba-oğul hayal kurmama karşılar.


  Arkadaşımın 2.çocuğu oldu 2 hafta oldu onları görmeye gideli hala büyüğe üzülüyor(kendi yaşına yakın olanı) ''anne Emir'in annesi yok ona çok üsülüyooorummm'','' oğlum Elif Emir'in de annesi'',''hayır anne Emir'in diiiil,bebeğin annesi o,bebek aalıyoo'' atıyor bu arada bebek ağlamadı.


  Nitekim demişlerdi 2.5 yaş en güzel zamanı diye öyleymiş diyorum şimdilik,konuşması ayrı bir güzellik zaten.
 

(bu post bir önceki postun etkisini azaltmak için yazılmıştır:))

19 Şubat 2013 Salı

Hamile anıları

Bugün çok sevinçi bir gün çok sevdiğim arkadaşım doğurdu,benim içim yine buruldu her doğum haberi aldığımda olduğu gibi.Bu bana kendi doğumumdan hediye,nerede hamile görsem kendime acırım ,nerede lohusa görsem gidip sarılasım gelir boynuna.

Hamileliğim çok rahattı benim hiçbir sıkıntım olmadı allaha şükür,başlarda kız dediler diye eşimin ailesinden oluşan baskı dışında tabi.Gerçi ben hep biliyordum oğlum olacağını hiç takmamıştım o yüzden.Beyim de biliyorsunuz Anadolu insanı ne var canım hamilesin halleri,bir de bizim ilişkimiz çocuktan sonra düzene giren ilişkilerden öyle hamileyken şimdiyle alakası yok yani.Her neyse böyle yaşıyorum ben işte hamile halimle günde 1-2 saat annemlere gitmeme izin var gidiyorum bir havalanıyorum geliyorum,sıkıntıdan patlıyorum.6 aylık hamileydim ben babamında 2 aydır filan bir yorgunluğu vardı,kafası üşüyordu işte,grip gibi bir şey ama geçmiyor,dr'a da gitmiyor tabi,en sonunda annem kandırdı götürdü,hayatında ilk doktora gidişi,hooop babam akciğer kanseri.Başladı tedavi süreci işte kemoterapi,radyoterapi zıkkımları ne gerek varsa işte salak salak işler.Sonra böyle bir kara bulutlar belirdi benim tepemde.

Bütün hevesim kaçtı yani,hamileyim ama kocam öyle hayal etttiği gibi değil(hani filmlerde filan olur ya adam gider gecenin bir vakti ayva arar al hayatım buldum der getirir,ben patlıcan ezme istedim adamın işyerinde satılıyor 2 ay istedim ya getirmedi),babam hastalanmış,yani hastalanmış diyorum çünkü anlayamıyoruz o zaman ne oluyor her dr bir şey diyor,kemoterapi 2434524324 seans alıcak o hücre bıdı bıdı yapmış onu oradan söndürüp buradan patlatıcaz filan,annemler benden gizliyor tabi,yani gizliyor ama onlarda babam ölür diye düşünmüyor aslında,ailede herkesin tadı kaçık,eşim söz vermiş taşınıcaz diye,taşıya taşıya alt kata taşımış,hamile hamile bi de onlarla uğraşmışım bi de yedirememişim kendime kimsenin beğenmediği yere geçmiş olmayı hırslanmışım,bir de kendimden hoşnut değilim kocamanım,giyecek bir şeyim yok,ablam,kardeşim,annem alıp babamı götürüyorlar kemoya ona bile gidemiyorum,hastane ortamı ya beyim izin vermiyor efendim,böyle pinpin hayatımın en iğrenç günleri,belki ben bütün bunlardan anlamadım karnımdaki bebeği öyle hislerim hiç olmadı bilmiyorum.Ama ben hareketlerini bile karnım kocaman olup dönmeye başlıyınca Bademim anladım,hurafeler sanmış 4 bir yanımı zaten saçımı kestirdim diye kayınvalidem bissürü şey demiş,bebek haberini verdiğimizde elimizde patlamış,kız dedik diye yerden yere vurulmuşuz,bende moral bitik yani.

 Her neyse efendim biz gidiyoruz böyle dr a sürekli bizim yavru gelmiyor,bir dr bulmuşum internette iyi yazmışlar eve de yakın diye,hastanede bizim yaka da filan oh dedik ama adam suratıma bakmıyor bi de bu 2.dr um yanii bi daha değiştirsem adam kızıcak 40+ bir şeylerdeyim,normal istiyorum doğurmayı yaz zaten sıcak,babam hasta,dr bayram geliyor yarın gel alalım dedi,ben ağlaya zırlaya geldim eve,adam bir aman üzülme filan der di mi dr hamilesin yok demiyor.Gittik ertesi gün doğuma ben dr'a gıcığım drunda çok umrunda o gün beni doğurtup gitme derdinde.Girdik doğuma orada karşılaştık dr beyle 2 kere epidural denediler yok olmadı yeter dedim genel anesteziye aldılar.Doğumdan çıktım odaya geldim kucağıma verdiler bademi,allahım ben o an bittim,ömrümde öyle bir mutluluk yaşamadım yani inanmıyorsunuz muhtemelen ama yemin ederim sanki uyuşturucu vermişler bana mahvoldum mutluluktan,aşık oldum,kayınpederimi bile öptüm,emzirme için bir hemşire gelmiş mememin ucunu çekiyor filan napıyorsun abla sen dedim bir çekil sonra aldım oğlumu kucağıma şakır şakır emzirdim de bırakmadım da bir daha.Annemle,ablam benimle kalıyor meğer o ara babamın ateşi kontrol edilememeye başlamış,bademim hiç uyumuyor annemler eve gidip babamı kontrol edip geliyorlar,onlar gidince de eşimle kayınvalidem geliyor,heee bu arada doğum yaptığım gün eşimin abileri tatilde hep işte olması gerekli ben doğurdum bebeği gördü akşam gitti o işine yani,akşam uyudu evinde,sabah anneciğini alıp geldi,geldi ama kapıdaki süsü yapmaya çalıştılar annesiyle,bizimkiler babama gittiler ben tek başıma ufacık hiç uyumayan bebekle kocaman karınla anlamaya çalışıyorum,gözüm kapıda annemi,ablamı bekliyorum,geliyorlar geliyorlar ama o kadar yorgunlar ki akşam uyuyakalıyorlar,2.gece hemşire olmaz böyle biraz alıyım uyuyun lütfen dedi,annem ver ver dedi,verdim 15 dk sonra ölüyordum onsuzluktan,sabah oldu evimize döndük.Görümcem gelmiş,kurufasulye yapmışlar,bulgur pilavı hiç unutmam zaten ben gazdan patlıyorum oturdular eşimle yediler bir güzel bana yok bir şey.Annemler gitti,babam kötü,eşimin her zamanki gibi işe gitmesi lazım,kayınvalidemlerde çıktı rahatsız etmemek için beni,ben kaldım 3 günlük bebekle başbaşa,açım aaaa ne hakkım var aç olmaya ayı gibi şişmişim zaten di mi.

Ve ben bu satıları yazarken bile öyle ağlıyorum ki.

 Annem aradı ertesi gün baban zatüre olmuş dedi,akciğer kanserinde ölüm sebebi zatüre,ve ben can'a bulaşmış mıdır dedim,ve babam yanındaydı annemin ve babam duydu,ve bence babam o günden sonra beni hiç sevmedi,o günden sonra 3 ay daha birlikteydik ama bir daha bana hiç gözbebeği kzıymışım gibi davranmadı,hep mesafeliydi,benimle hiçbir şeyini paylaşmadı,sonraki süreç zaten hastanede,yoğun bakımda ya da evde hemşireyleydi,ama beni hiç istemedi yanına,5 dk uzaklıktaki hastaneye gitmek için bile koca binada bırakıcak kimsem olmadığını bildiğinden belki,belki de hep geçeceğini evde görüşüceğimizi düşündüğünden,ama istemedi,evde olduklarında gittim yanına ama hiç ilgilenemedim onunla,1 bardak su bile veremedim babama,1 avuç toprak bile atamadım mezarına çocuğumu bırakamadığımdan gidemedim cenazesine,bırakıcak yerim olmadığından,cenaze eve geldiğinde helallik almaya o zaman da kucağımda oğlumla helal ettim hakkımı belki onun bana helal etmediği.Ben şimdi bunları yazarken bile şakır şakır ağlıyorum,gerek yoktu buna,bir yardımcı kadın tutmak bizim bütçemizi hiç sarsmazdı,çk zengin olmakla alakalı değil bu dediğim şu an yaşadığım acıyla kıyaslayarak söylüyorum bunu,gerekirse altınlarını satıp tutarsın,ama biz yapmadık çünkü benim kayınvalidem 5 tane büyütmüştü tek başına.


5 Şubat 2013 Salı

Hamilelikte şişenler,Hep şişik olanlar,Hepimiz kardeşiz


   Evet efendim bugün anlatacağım konumuz kilo,benim hayatımda Can merkezse kilo da yakınlarındadır yani.Ben evlendiğimde 56 kilo filandım(boyum 1.60 diyetisyen 1.63 filan dedi ama 1.60 bence)ondan önce 48 oldum 72 bile olmuştum ergenlik dönemlerinde,böyle değişken böyle tatlı bir yapıya sahibim.Evlendikten sonra 1 sene içinde 58-59 oldum sonra hamile kaldım 86 oldum,evet sevgili okuyucu 86 oldum,evlerden ırak,insan azmanı amannnn felakettim,vallahi babam hasta haliyle bana üzülüyordu.Doğuma girdim,çıktım 76 oldum,eylül'de doğurdum belki yaz,sıcak filan 10 kilo su muydu neyse.Sonra 6 ay içinde deliler gibi yerken emzirmekten mütevellit 5 kilo daha verdim.Yalnız emzirme deyince öyle normal bir emzirme sanılmasın lütfen tüm gün ve tüm gece emzirdim,okuyanlar abarttığımı sanacak hayır efendim abartmıyorum,emdi de emdi bizim oğlan emdi de emdi,dr her gittiğimde dedi çok emiyor reflüsü oluyor saatli emzir çoook denedim beceremedim,kafam da kötüydü uğraşamadım emzirdim,ohhhh iyi ki de emzirmişim şimdi kucağıma gelmiyor:)
(Bu resimden anlamışsınızdır diye düşünüyorum koca kocamın suratı yanımda kaşık gibi,elime dikkat edin insan eli bu insan eli:))


  Can 9 aylık oldu ben 71 kiloluk halim ve taytımla(tayttan başka kıyafete sığamıyordum) sokaklarda süzülürken,kocam sağolsun her gün dalga geçiyordu,ben kendimden çooook mutsuzdum,dünyadaki herkes zayıftı o dönem nasıl olduysa,sevgili kuzenim bana diyetisyen önerdi.Seçil Kenar,onların işyerinde herkes gidiyormuş efenim de çok vermişler eeee gidelim bari napıcak görelim dedik.Beyim diyetisyeni duyunca hoplaya zıplaya götürdü hemen.Tanıştık,ay çok tatlı,benim o kılığıma,kıyafetime bana bir iyi davrandı bayıldım.Ölçtü biçti beni merak etme dedi,tamam şekerim dedim bende elimde listemle koştum geldim eve.Mesela 6 kare bitter vermişti,Seçil hanımcım haftalık vermiş ben günlük sandım yine de ilk hafta 2 kiloya yakın verdim,ay bayıldım tabi sonrası çorap söküğü zaten 2,5 ayda 50 kiloydum.Bana yeter dedi,yemeyi öğretti onu bıraktıktan sonra da 2-3 kilo verdim ama tekrar belirtiyorum ben uyumuyor ve çoooook emziriyordum.Can'ın alerjisini öğrendik 11.ayda onda bile yardımcı oldu bana sağolsun,hayatta dr filan önermem ama Seçil Hanım'a gidin derim,tüm samimiyetimle.


(Bu resimde Can 1. yaşına girmek üzereydi işte,beni biliyorsunuz fotoğraf özürlüyüm,durumu anlatmak için kabul edin lütfen:))


   Şimdi aşağıya listeleri ekliycem ama belirtiyim tekrar,ben emziren bir anneydim şanslıydım,sabaha kadar can'ın gazı çok olduğundan can'ı kucağımda salıyordum,ki bazı geceler bayılmışlığım vardır,Can'a tek bakıyordum,yani çok kalori harcıyordum,yürüyüşleri tabi ki düzenli yapamadım ama haftada 1 de olsa yaptım.Halim yoktu daha çoğuna öyle bir zamanım olursa uyumayı tercih ediyordum.