20 Şubat 2013 Çarşamba

Konuyu değiştirelim:)

  Minik,şirin istavritim yeni huylar çıkarttı sevmediği yemek oldu mu kusuyor efendim üzerinize afiyet.Böyle normal durduk yerde,görünce foş diye çıkıyor bir önceki öğün.

  Sürekli evde bir sahne ortamı,kitapları önce okuyoruz,sonra karakterlere bürünüp oynuyoruz,sonra bunu akşamüstü anneanneye sergiliyoruz.

  Bana ben Özlem'in(teyzesi) olacağını söyledi,sen bilirsin dedim bozuldu,kıskandırmak için yapmıştı galiba.
 
  Evde köpek asla olmaz anne diye sürekli bana öğüt veriyor durduk yerde,sürekli ama baba-oğul hayal kurmama karşılar.


  Arkadaşımın 2.çocuğu oldu 2 hafta oldu onları görmeye gideli hala büyüğe üzülüyor(kendi yaşına yakın olanı) ''anne Emir'in annesi yok ona çok üsülüyooorummm'','' oğlum Elif Emir'in de annesi'',''hayır anne Emir'in diiiil,bebeğin annesi o,bebek aalıyoo'' atıyor bu arada bebek ağlamadı.


  Nitekim demişlerdi 2.5 yaş en güzel zamanı diye öyleymiş diyorum şimdilik,konuşması ayrı bir güzellik zaten.
 

(bu post bir önceki postun etkisini azaltmak için yazılmıştır:))