5 Aralık 2012 Çarşamba

Anne Feryadına Gel

   Merhabalar efendim,eskiden,yaklaşık 3 sene önce bir blogum vardı,sonra kocam bıdıbıdı etti,başka etkenler oldu bende bir anda siliverdim onu.Bugün canım öyle sıkkın ki yazayım tekrar içimi dökeyim bari dedim.Yalnız bir şartım var cantrikota bahsetmiyeceğiz bu durumdan.

   Beni biliyorsunuz az çok twitterdan arada isyan ediyorum,bugün de o günlerden.Yeni bir iş yapmaya çalışıyorum,ama çok zor.Sevgili @birkızbiroglan demişti eskiden dikenli tellerin arkasından iş yapmaya çalışıyorsun diye hah işte aynen öyle.Oğlum,canım,kalbimin yarısı,her şeyim onu çok çok seviyorum  ama bazen zor işte.Sebep oğlum mu onu da bilmiyorum ya.Bütün mesaim onun,2 senedir elim,kolum,vücuduun bir uzvu gibi.Bu aralar işlerim var,internet sitesi için @deryadivrikli ile buluşmam lazım mesela,mal almak için yer araştırmam lazım,ilk balyada öyle bir kazık yemişim ki sormayın gitsin,haydi her şeyi bırakın paket kağıdı almam lazım mesela.Ama yok efendim çocukla bu işleri becerebilecek kuvvette biri değilim.Ayrıca saçma da buluyorum kendi özel işlerim için çocuğu sıkılacağı ortamlara sürüklemeyi,bu sebeptendir ki avm ziyaretlerimiz ,arkadaş görüşmelerimiz minimumdadır.Zaten bir ömür istemediği yerlerde olacak bari ben sürüklemiyim.

   Sevgili eşim,canım kocam,oğlumdan sonraki evimizin direği ise biraz rahattır,amannnn o da olur,bu da olur modudndadır bana gelince,iş yapmamı saçma bulur,küçük iş der her işe.Destektir normal hayatımızda,çocuğumuzu büyütürken ama söz konusu iş oldu mu yan çizer nedense.Mesela geçen akşam geldi,ben resim eklemişim ig a,sipariş almışım bir hevesle paket yapıyorum,gördü suratı değişti,neler uğraşıyorsun diye bir bakış attı,üstten süzerek.Bu arada kocama hala sorduklarında Özge bankacıydı çocuk olduğunda bıraktı der,ev hanımı demeye hala çekinir soranlara.

   Ama ben çalışmaya alışmışım,benim annem hala çalışıyor,ve bir şeyler yapmak istiyorum,anneyim ama özge de olmak istiyorum.Çok sevdiğim bir oyuna gitmek istiyorum,kocamla sevgili olmak istiyorum,arkadaşlarımla kahve içip kıkır kıkır gülmek istiyorum,üretmek istiyorum,ve evet kendi paramı kazanmak istiyorum.Daha üniversite bitmeden çalışmaya başlamıştım ben,çağrı merkezinde,gece vardiyasında tek de kaldım koca bankada,şubede ayaklarım şişene kadar müşteri de kovaladım topukluların üstünde.tatmin edici bir konumda bıraktım bankayı.Ailemden böyle gördüm,babacığımın emekli maaşını alırdım işe girdiğimde eğer işi bırakırsan maaşı unut demişti mesela bana.

   Diyeceğim o ki tamam anneyim,gözümün nuru,her şeyim,oğlum,ama ben neredeyim,kendimi kaybettim,bulamıyorum...